Wednesday, 23 December 2009

Wednesday, 9 December 2009

ΧΑΜΟΣ!



Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στο δρόμο σαν άνθρωποι...

Wednesday, 2 December 2009

Tuesday, 1 December 2009

Vermouth (Vermut)

Το βερμούτ ανήκει στα αρωματικά κρασιά. Περιέχει εκχύλισμα διαφόρων βοτάνων, μεταξύ τών οποίων υποχρεωτικά και αψέντι (artemisia absinthium). Είναι χωνευτικό και ορεκτικό, το τέλειο απεριτίφ.

Η λέξη προέρχεται εκ τού γερμανικού "wermut" (=αψέντι δηλ το φυτό artemisia absinthium). Στα φλαμανδικά συναντάμε τη λέξη "wer(i)muota" και στα αρχαία σαξωνικά τής Αγγλίας τη λέξη "vermod" για το φυτό αυτό. Ως Vermouth απέδωσαν οι Γάλλοι το γερμανικό wermut και αυτό το όνομα επικράτησε έκτοτε παγκοσμίως. Το συναντάμε πάντως και ως Vermut. Οι... ακριβολόγοι Γερμανοί (στα γερμανικά ο πεζός λέγεται Fussgaenger, δηλ -επί λέξη- ο πηγαίνων με τα πόδια...) το λένε "Wermutwein" δηλ. "κρασί με αψέντι".

Το βερμούτ ήταν γνωστό από την αρχαιότητα. Πρώτες γραπτές αναφορές συναντούμε σε Ιπποκρατικά κείμενα (όλα τα κείμενα τού Ιπποκρατικού corpus δεν ανήκουν απαραίτητα στον ίδιο τον Ιπποκράτη). Ο Ιπποκράτης και άλλοι ιατροί τής εποχής λοιπόν συνιστούσαν ένα μίγμα οίνου, αψίνθου και άλλων βοτάνων για προβλήματα τής πέψης. Κάπου αναφέρεται ως "Ιπποκράτειος οίνος", αλλά η ονομασία που επικράτησε για πολλούς αιώνες ήταν "κρασί με αψέντι" ή, απλώς, αψέντι. Η συνταγή γνώρισε άπειρες παραλλαγές. Οι καλοζωιστές Ρωμαίοι πρόσθεσαν κανέλα, βανίλια, μοσχοκάρυδο, φύλλα μυρτιάς, σέλινο, θυμάρι κ.α.

Κατά το Μεσαίωνα και την Αναγέννηση κέντρο παραγωγής αρωματικών οίνων ήταν η Ιταλική χερσόνησος. Το Τορίνο είχε σχεδόν το μονοπώλιο στο βερμούτ γιατί, όντας κοντά στις Αλπεις είχε εύκαιρα τα διάφορα απαιτούμενα βότανα. Ενας παραγωγός από το Τορίνο το εξήγαγε στη Βαυαρία στις αρχές του 19ου αιώνα. Οι βαυαροί το ονόμασαν Wermut Wein, από αυτούς το πήραν οι Γάλλοι και το έκαναν Vermouth.